مپرس حال مرا! روزگار يارم نيست

 جهنمي شده ام هيچ كس كنارم نيست

 نهال بودم و در حسرت بهار ولي!

 درخت مي شوم وشوق برگ وبارم نيست

 به اين نتيجه ميرسم كه سجده كردن من

 به جزمبارزه با آفريدگارم نيست

 مرا از عشق مگوييدعشق گمشده اي دارم

 كه هرچه هست ندارم ! كه هرچه دارم نيست

 شبي به لطف بيا بر مزارمن شايد

 برويد آن گل سرخي كه بر مزارم نيست