| تبليغات | X |
 |
 |
|
| خدایم، خاکم ، هم خدا وهم خاکم |
 شب فرو می افتاد به درون آمدم و پنجره ها رابستم باد با شاخه در آویخته بود من در این خانه تنها، تنها غم عالم به دلم ریخته بود ناگهان حس کردم که کسی آنجا بیرون در باغ در پس پنجره ام می گرید صبحگاهان شبنم می چکید از گل سیب |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفتم تیر 1387ساعت 12:5 توسط یامین |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
باسلام :
یامین هستم وزادگاهم دنیاست دنیایی که سردرآنرانگاه کنی،نوشته اند : "شکنجه گاه " |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 دی 1387 تیر 1387 خرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 |
| پیوندها |
|
حقیقت وگل سرخ قلبانه دوستان جزیره موفقیت تبسم یک خاطره ستایش صداقت |
|
RSS
|