دل سپردم به فردای تاريکت
ماندم در سکوت پژمرده خيالت.
دست کشيدم از نگاه هايی که دل دادند به نگاه بارانی ام.
دل را دور راندم از دلهايی که دل سپردند به آوای پر سوز ِ بودنم.
حسرت نشين سرای دل بی آرزوی پروازت شدم.
بودنم را، به حراج عشق تو گذاردم.
چه خالی از دیروز، فردایم را به تو بخشیدم